W uprawie frezji mamy do czynienia z rasami i odmianami. Pokrótce trzeba scharakteryzować więc jedne i drugie.
Zalety i wady ras. Rasy powinny być mnożone z nasion. Jest to tańszy materiał wyjściowy niż bulwy. Zaletą będzie także uzyskanie z nich różnobarwnych kwiatów, które w Polsce są szczególnie chętnie kupowane. Okres uprawy z nasion jest jednak dłuższy niż z bulw i wynosi od 6 do 8 miesięcy. Dłuższe, bo rozciągnięte w czasie jest także kwitnienie, które z reguły trwa od 4 do 6 tygodni. Przedłużenie plonowania można uznać za korzystne, zwłaszcza jeśli frezję uprawia się na dużych powierzchniach i są trudności ze zbytem. Cechą ujemną ras jest natomiast niewyrównany materiał roślinny. Dobrze uprawiane frezje z nasion są na ogół zdrowsze niż z bulw.
Z nasion najczęściej uprawiane są następujące rasy frezji:
Imperiał — tetraploidy charakteryzujące się silnym wzrostem i dużymi, różnobarwnymi kwiatami, l g zawiera około 60 nasion.
Boyal Crown — sprzedawane w kolorach: białym, różowym, czerwonym, niebieskim i żółtym. Są to także tetraploidy o dużych kwiatach i silnych pędach odznaczające się obfitym kwitnieniem. W l g znajduje się około 60 nasion.
Boyal Gemischt — tetraploidy o różnobarwnych kwiatach. Kwiaty duże, osadzone na grubych pędach, l g liczy około 60 nasion.
Superfreesia — diploidy. Daje plon znacznie gorszy niż wymienione wyżej. W l g mieści się 100—120 nasion, co może być pewną atrakcją dla producentów i nasion i kwiatów. Większa liczba roślin i kwiatów nie zawsze jednak równa się większemu dochodowi, należy bowiem pamiętać, że obecnie na rynku można sprzedać towar tylko bardzo dobrej jakości. Rasy tej nie poleca się, bo daje plon znacznie gorszy.